رسانند ، و به تقريبى مرغوب داعى را از خدمت و الا همّت ايشان مرخص سازند ، كه قطع نظر از مراتبى ديگر وسيله نجات ذى حياتى از گرماى گرمسير شدن ، باعث خلاص از آتش دوزخ خواهد بود . . . . مسند قضاوت و كامرانى ، بى نزاع منازعانى كه ميدانى . مسلم وجود شريف باد . به حق قاضى الحاجات . والسلام » . و قاضى مجد الدين را پسرى بوده سيد محمد نام كه پسرى داشته به نام سيد اسد اللّه عباسى ; كه شاعرى عارف متخلص به قاضى بوده ، صاحب منظومه ( منّ و سلوى ) نظير نان و حلواى شيخ بهائى ، نسخه‌هاى متعددى به نظر رسيده كه در مقدمه منثور و عدد ابيات اختلاف دارند ، يك نسخه به خط نعمت اللّه بن محمد رضا بن حبيب اللّه بن محمد تقى مورخ 1298 موجود است كه براى ملا محمد مؤمن ايمن ( 1 ) نوشته .

--> ( 1 ) ملا محمد مؤمن فرزند ملا غلامحسين فرزند ملا حسن دبّاس ( دوشاب پز ) متخلص به ايمن متولد 1260 و متوفى 1326 از علما و شعراء شوشتر بوده و اشعار شباب شوشترى را تصحيح مى كرده و براى وفات او تاريخى گفته كه در مزار او در ( سيد محمد گلابى ) مسطور است . ايمن ، حديث كساء را به فارسى ترجمه و نظم نموده و مستزادى در مرثيه قاسم بن الحسن ( عليهما السلام ) و رباعيات و اشعار متفرقه‌اى دارد از آن جمله : در كوى تو با حال تباه آمده‌ام * رسوا و ذليل و رو سياه آمده ام با اين همه رو سياهى و خجلت خويش * در سايه عفوت به پناه آمده ام و ديگر : چشمان تو اين گونه كه خونريز بود * در هر نگهش فتنه چنگيز بود اين سلسله زلف معنبر كه ترا است * در هر شكنش ، دو صد دل آويز بود و ديگر : با موى سفيد و روئى از جرم سياه * آورده‌ام ايدوست بكوى تو پناه گر دست نگيريم به اين حال تباه * لا حول و لا قوة الا باللّه